نیوز سیتی!
08 مرداد 1401 - 12:53

وقت استراحت دریا رسید!/ همدلی صیادان برای یک کار مشترک+ عکس

گفال کردن؛ فصل همدلی و مشارکت جامعه صیادی+عکس خبرگزاری فارس- بوشهر، مرضیه جهان‌دیده: دریا بست عنوانی آشنا برای صیادان بوشهری است. تنها زمانی که درهای دریا به روی صیادانش بسته می‌شود، آن هم درست در وسط گرمای تابستان و آن هنگام که خلیج فارس برای تقویت بنیه و افزایش جمعیت آبزیانش نیاز به استراحت دارد. طرحی مدیریتی برای حفظ ذخایر آبزیان خلیج فارس و جلوگیری از صید شناورهای غیرمجاز در آبهای ساحلی استان ما غیرصیادی ممنوع می‌شود تا خلیج فارس بار دیگر سفره‌اش را پربرکت کرده و پذیرای مجدد صیادانی باشد که رزق و روزی‌شان را از دل آبهای نیلگونش بیرون می‌کشند. خبرگزاری فارس- بوشهر،خبرگزاری فارس- بوشهر،مرضیه جهان‌دیده:مرضیه جهان‌دیده:رسمی به نام گفال کردن رسمی به نام گفال کردنرسمی به نام گفال کردناما برای صیادی که در تمام طول سال، در گرما و سرما، طوفان و آرامش دل به دریا زده و با چنگ و دندان، نانش را از خلیج فارس گرفته و به سر سفره خانواده آورده این زمان نیزمجالی برای استراحت نیست. صیاد باید از این فرصت استفاده کرده و به تعمیر شناورش که یک سال تمام روی دریا کار کرده، بپردازد و ایرداتش را برطرف کند. به این ترتیب فصلی شروع می‌شود که در زبان صیادی به آن «گفال کردن» می‌گویند. کاپیتان نصراله صفوی که بیشتر سالهای عمرش را روی دریا بوده و تجارب زیادی از دریانوردی در آبهای مختلف دنیا دارد می‌گوید: رسم گفال برمی گردد به زمانهای دور. آن زمان که خبری از آلیاژهای فلزی در بدنه‌ کشتی‌ها نبود و چوب‌های ساج که بومی کشور هند بود و از طریق حمل و نقل دریایی به کشورهای عربی حوزه خلیج فارس و ایران می‌رسید، بدنه‌ جهازات دریایی را تشکیل می‌داد. این چوب که به چوب سخت هند شرقی هم مشهور بود به علت روغنی بودن، فشردگی و سخت بودن آن در مقابل پوسیدگی و کرم خوردگی، متریالی عالی جهت استفاده در بدنه کشتی‌ها و قایق‌هایی بود که در شرایط سخت آب و هوایی مدت‌های طولانی روی آب شناور بودند. چوب ساج اما در گرما و سرما دچار انقباض و انبساط می‌شد و همین واکنش‌ها بخصوص انبساطی که در فصل گرما رخ می‌داد باعث به وجود آمدن شکاف و فاصله بین الوارها شده و با نفوذ آب به داخل شناور امنیت آن را به خطر می‌انداخت. از طرف دیگر شدت جریانات دریایی میخ‌های به کار برده در بدنه جهازات را شل و گاهی از جا می‌کند و بنابراین لازم بود تا در فرصتی مناسب تعمیر شوند و چه فصلی مناسب‌تر از ایام دریابست. جاشوها، شناور را به ساحل آورده و با کمک ماده‌ای چسناک که به فیتیله یا نخ پنبه‌ای آغشته می‌شد این شکاف‌ها پر و درزها اصلاح می‌شد. این ماده‌ چسبناک ترکیب چند عنصر بود که هر کدام کاربرد خاصی داشت: اولین ماده رنگ چندل بود که مانع از کرم خوردگی الوارها می‌شد، روغن کنجد ماده‌ای که مانع نفوذ آب به داخل شناور شده و دامر؛ ماده‌ای صمغی و زرد رنگ و سخت که موجب انعطاف چوب‌ها می‌شد. گفال فصل همدلی و مشارکت جامعه صیادی گفال فصل همدلی و مشارکت جامعه صیادیگفال فصل همدلی و مشارکت جامعه صیادیکاپیتان صفوی این را هم افزود که فصل گفال، فصل همدلی و مشارکت جامعه‌ی صیادی بوشهر با همدیگر بود. از آنجا که در گذشته امکانات باربری و مکانیکی و ماشینی وجود نداشت تمامی این کارها توسط نیروی انسانی انجام می‌شد. بنابراین صاحبان لنج‌ها و قایق‌ها به همراه جاشوها و کارگران در ایام گفال به یاری همدیگر آمده و در تمامی مراحل از کشیدن جهازات از آب به بیرون تا تعمیرات وسپس برگردان آن‌ها به آب با هم همکاری و مشارکت داشته‌اند. رسمی پسندیده که باعث افزایش حس همدلی و مشارکت اجتماعی آنان می‌شد. صیادانی که هرگز استراحت نمی‌کنند صیادانی که هرگز استراحت نمی‌کنندصیادانی که هرگز استراحت نمی‌کنندگفال مخصوص تابستان بود چرا که گرمای هوا شیارهای بین الوارها را به خوبی باز می‌کرد و بنابراین فرصت مناسبی برای فیتیله کوبی بود، از طرف دیگر گرما جذب روغن را بالا می‌برد و روغن کاری جهازات به درستی انجام می‌شد. بنابراین صیادان بوشهری هیچ وقت مجالی برای استراحت نداشته و در ایام دریابست نیز در زیر آفتاب سوزان جنوب و شرجی نفس گیر مشغول تعمیر شناورها شده و پس از بیرون کشیدن از آب، تعمیرات و شستشو مجددا به آب انداخته و آماده‌ شروع یک سال صیادی دیگری می‌شدند تا رزق‌شان را خلیج فارس سخاوتمند دریافت کنند. انتهای پیام/
منبع: فارس
شناسه خبر: 497451

مهمترین اخبار ایران و جهان: